12.10.05

Ερώτηση ασφάλτου σε πρωτεύουσα ώρα

(ατέλειας συνέχεια) Τα μολυβένια μυστικά έκαναν το δρόμο να μοιάζει με ένα ανθρακί πάτωμα που καθρέφτιζε θολά τα μισοφέγγαρα των νησίδων και τις επιγραφές των καταστημάτων με τα κατεβασμένα ρολά, την ίδια ώρα που βαθιά κόκκινα σύννεφα έκλεβαν λίγο από το φως των παραθύρων για να παρηγορήσουν τη θάλασσα και καθώς οι πεζόδρομοι εξακολουθούσαν πεισματικά να αντηχούν φωνές και γέλια, μερικά ταξί έσερναν τη βαριεστημένη κούραση των οδηγών τους σε μια απέραντη δεξιά λωρίδα που έμοιαζε να δένει τα σκισμένα περιτυλίγματα των παλιών πολυκατοικιών, ενώ τα μπαλκόνια ψιθύριζαν μηνύματα κρυμμένα σε πρασινοκιτρινισμένα φύλλα και το ραδιόφωνο απορούσε με μια αργόσυρτη βραχνάδα
αν σου δείξω τα τριαντάφυλλα θα ακολουθούσες;
Καλημέρα...

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

αν λύσω κάβους
και σηκώσω πανιά
θ ακολουθήσεις ;

κοίτα ... τα τριαντάφυλλα ανθίζουν


καλημέρα
trapped

Mourning Blade είπε...

αν σου δείξω τα τριαντάφυλλα θα ακολουθούσες;

θα ακολουθούσα ακόμα κι αν δεν με φωνάζουν άγριο τριαντάφυλλο....καλησπέρα!