13.5.05

Εχω και πάρκιν πάμε μια βόλτα;

(αυτό και αν ήταν) Από τα καφέ της πλατείας Συντάγματος δεν ξέρω αν έχεις περάσει, αν όχι να πας στην πρώτη ευκαιρία. Με το που κάθεσαι σκάει μύτη μια καράφα νερό βρύσης, ο καφές μπορεί και να συνοδεύεται από κουλουράκια και λοιπά μπινελικάκια, ευγενέστατοι, σχετικώς γρήγοροι, φραπέ, καπουτσίνο και εσπρέσο διπλός όλα στα 4 ευρώ, για να μη λες δηλαδή πως δεν σου κάνω ρεπορτάζ (τρέμε Τσιαμτσίκα). Βραδάκι, ελαφριά δροσούλα, κόσμος ανεβοκατεβαίνει, παρέες ιθαγενών ή αλλοδαπών επισκεπτών (tourists, u know) περνούν ή κάθονται στα διπλανά τραπεζάκια, κάπου κατά τις 11 παρά δέησε ο υπεύθυνος φωτισμού και άναψε τα φανάρια της πλατείας, βέβαια το ξεκόλωσε το θέμα, γιατί από κάποια στιγμή και μετά νόμιζα πως είχε ήδη ξημερώσει. Κάπου στην ίδια ώρα (θυμίσου, είμαι στην πλατεία Συντάγματος, στα καφέ δίπλα στην έξοδο του μετρό) γίνεται το απίστευτο. Ενα σκοτωμένο Suzuki (Suzuki δεν ήταν; οι αυτόπτες να διορθώσουν αν κάνω λάθος), ένας ματρακάς ολκής, στην εταζέρα του οποίου ξεκουράζονταν κάτι κουκλομαξιλάρια, σκάει μύτη στη μέση της πλατείας. Μένουμε άπαντες. Καλά οι ξένοι που δεν θα μπορούσαν π.χ. να σκεφτούν πως υπήρχε ποτέ περίπτωση κάποιος να μπει με αυτοκίνητο κάτω από το μνημείο του Νέλσονα στην πλατεία Τραφάλγκαρ, άστους αυτούς, όταν εμείς διπλοπαρκάραμε αυτοί ακόμη ξεψειρίζονταν. Ελα όμως που μείναμε (μαλάκες, αυτή είναι η λέξη αλλά δεν στη γράφω μη και μου σοκαριστείς) και οι ιθαγενείς. Ο οδηγός, κάνει μια ψιλομανουβρίτσα και παρκάρει μπροστά σε ένα από τα δεντράκια που η καλή μας η δήμαρχος τα 'βαλε σε γυάλα (υπόσχομαι άλλο post γι' αυτό) και, μάλιστα, με χορηγό την Vodafone (κάποιος έπρεπε να πληρώσει για τα τζαμιλίκια). Ακόμη δεν έχουμε καταλάβει τι συμβαίνει, ο μάγκας βγαίνει απ' το αμάξι (το σκοτωμένο το Suzuki το ματρακά, όχι πως αν ήταν Ferrari θα άλλαζε το θέμα) κλειδώνει και φεύγει. Ναι σου λέω, φεύγει, πάρκαρε μπροστά στην πλατεία. Οχι δεν είδα αν μπήκε στο μετρό, ώστε να δώσει μια άλλη διάσταση σε αυτό που λέμε park and ride. Καθίσαμε κανένα τέταρτο ακόμη, όσο εμφανίστηκε ριγέ πιγκουίνος άλλο τόσο εμφανίστηκε και μπάτσος (δημοτικός ή κρατικός, αδιάφορο). Ασε που έχω την απορία, πώς η ματρακουδιά κατάφερε να μπει στην πλατεία. Τι λες; Ναι, έχω φωτό, θα παλέψω να την ανεβάσω αργότερα στη μέρα... Μετά απ' αυτό η σύφιλη που μ' έπιασε προχτές το πρωί (α δεν σου είπα;) στην Ομήρου, όταν μου βγήκε μηχανάκι που έμπαινε ανάποδα αέρα πατέρα στο μονόδρομο από τη Σόλωνος και που παραλίγο να το πάρω παραμάζωμα μαζί με τον αναβάτη και κάτι σακουλοκοφινοπότηρα που ήταν στο πίσω μέρος του, μου φάνηκε απλό μικροεπεισόδιο...

4 σχόλια:

θοδωρής είπε...

Έλα ρε Nick. Εμείς εδώ στην "όμορφη-και-ερωτική-μη-χέσω-μέσα" Θεσσαλονίκη αυτά τα έχουμε για στραγάλια. Διάβασε σχετικό post.

Πολύ ευαίσθητοι είστε εκεί κάτω. Το 4Χ4 είναι πολιτισμός, ρε! Και είμαι ο γαμάουα.

street spirit είπε...

αλήθεια από τα πρώτα πράγματα που μου έκαναν εντύπωση στην Πάνω Πόλη (ξεσσαλονίκη) ήταν αυτό ... το εμφιαλωμένο νερό μαζί με τον καφέ και μια παγωθήκη γεμάτη παγάκια, με ένα πιατάκι με κρουασάν κεϊκάκια, κουλουράκια, ενώ σε αρκετά μπαράκια σερβίρουν μαζί με το ποτό διάφορες ωραίες λιχουδιές, αντί για σκέτα ξηρά καρπά και αν όπως γίνεται εδώ, πάντως το καφέ στο Σύνταγμα θα το δοκιμάσω, κάποτε πηγαίναμε για γέλιο μετά τις 4 το πρωί στα McDonald's γιατί μαζεύονταν όλοι οι... αλλού τύποι... ό,τι περίεργο, αλλόκοτο το έβλεπες, το κρίμα ήταν ότι το έβλεπαν και οι τουρίστες... :)

NickTheCreek είπε...

street spirit, Πάνω Πόλη αλλά και παραλιακή στη Σαλονίκη δεν παλεύονται, σιγά σιγά μαθαίνουν και στο LA (Lekanopedio Attikis)

θοδωρή, όσο να 'ναι μια ευαισθησία την έχουμε οι μέτοικοι εδώ χάμου :-)

S G είπε...

ναι οντως μονο στην ελλαδα ρε πουστη γινονται κατι τετοια. Εσεις γιατι δεν τον βρισατε?

Το χειροτερο για μενα ειναι οτι ο πεζοδρομος της Δ.Αρεοπαγιτου, ο πεζοδρομος με την πιθανοτερο καλυτερη θεα στην Ευρωπη, εχει γινει χωρος σταθμευσης για τον καθε βλαχογκλαμουρη που θελει να παει Ψυρρη για το ποτο του...

Για ολα αυτα εχω ανακαλυψει την λυση παιδια:

Να αλλαξουμε τις πολεις μονοι μας γιατι απο τους ταγους της πολιτειας δεν μπορουμε να περιμενουμε προκοπη...